[ كلام مرحوم محدّث نورى ] ملخّص الكلام في هذا المقام علّامهء نورى در نجم ثاقب بعد از اين‌كه كلام گنجى را بطوله و تفصيله دربارهء اين خبر و روات آن نقل نموده ، فرموده : ملخّص آن‌كه سند اين خبر به عبد اللّه بن مسعود منتهى مىشود كه از اعيان صحابه است و زرّ بن حبيش كه از فضلاى اصحاب امير المؤمنين است از او روايت كرده و عاصم بن ابى النجود كه يكى از قرّاى سبعهء معروفه است از او روايت كرده و متجاوز از سى نفر از عاصم آن‌را روايت كرده‌اند كه معروفين از مهره و محدّثين متقنين نزد ايشان است ، بلكه بعضى نزد ما نيز ، مثل اعمش و ابو سفيان و ابو بكر بن عيّاش و امثال اين‌ها كه در سلسلهء طرق اين خبر واقع‌اند و عاقل ، چگونه روا دارد كه اين زيادت از قلم همهء اين‌ها افتاده باشد ، يا عمدا آن‌را اسقاط كرده باشند و يا عاصم آن زيادت را مخصوصا به زائده گفته باشد نه به اين جماعت ! الحق جاى اين دارد كه ابن حجر و همراهانش در استنادشان به اين خبر با زيادتى كه حالش اين است از خجالت و شرمسارى سر به زير افكنند و يا در جحر جانورى خود را پنهان كنند كه به تخطئهء همهء اين ائمّهء احاديث راضى شدند و زائده را كه به نصّ گنجى شافعى ، رسمش زياد كردن در احاديث بوده ، بر همهء آن‌ها مقدّم بدارند ؛ محض اين‌كه ايراد سخيفى بر اماميّه كرده باشند . [ ردّ خواجه محمد پارسا بر حديث زائده ] كلام منقول عن فصل الخطاب مؤيّد لما نقل في الباب از خواجه محمد پارسا نقل كرده‌اند كه در حاشيهء كتاب فصل الخطاب خود ، بعد از ذكر اين خبر زائده در متن گفته : اهل بيت اين حديث را تصحيح نمىكنند به جهت آن‌كه اسم خود مهدى و اسم پدرش نزد ايشان ثابت شده و جمهور اهل سنّت نقل كرده‌اند كه زائده در احاديث زياد مىكرد و امام حافظ ابو حاتم بستى در كتاب